Otwarte Muzeum Techniki


  

Otwarte Muzeum Techniki


Historia: Holownik parowy Nadbor powstał w 1949 r. w Gorinchem. W holenderskich stoczniach Rotterdamu, Dordrechtu, Kinderdajk i Gorinchem wraz z nim powstało 12 innych bliźniaczych holowników, zwanych małymi holendrami i dziewięć dużych holendrów, z maszynami 2 x 250 KM (POZNAJ HISTORIĘ HOLOWNIKÓW!). Te pierwsze przeznaczone były dla prowadzenia pociągów holowniczych na Odrze skanalizowanej, od Gliwic/Koźla po Wrocław. Te drugie obsługiwały pociągi holownicze na Odrze od Wrocławia po Szczecin. Nadbor pełnił służbę do połowy lat 60. XX w., do czasu gdy czas pary ustąpił miejsca pierwszym zestawom pchanym. Później był wykorzystywany do innych zadań – od 1975 r. jako kotłownia zaopatrująca w parę plac budowy stopnia wodnego w Melniku na czeskiej Łabie. Wtedy to w jego pomieszczeniach rufowych, wcześniej mieszczących sypialnie załogi, zamontowano agregat prądotwórczy i stację rozdzielczą energii elektrycznej. Po powrocie na Odrę podjęto próbę wykorzystania go zimą 1981 r. do łamania lodów na Wrocławskim Węźle Wodnym. Bez powodzenia. W 1984 trafił na postojowisko Osobowice. Szczęśliwie uniknął złomowana, losu jaki stał się udziałem jego braci. Wyremontowany w 1998-1999 r. pełni dziś rolę statku - muzeum, statku - laboratorium, statku - szkoły i siedziby Fundacji Otwartego Muzeum Techniki.
Obok przycumowano dźwig pływający Wróblin, a w grudniu 2004 roku barkę Irenę, sprowadzoną ze Szczecina. Dźwig pływający Wróblin zbudowano w latach 1938 ‑ 1939 w Fürstenbergu nad Odrą. Po II wojnie światowej został podniesiony z dna nieopodal stopnia wodnego Wróblin k/Opola (stąd nazwa) a następnie znalazł się we Wrocławiu, gdzie do 2000 r. pracował na wielu budowach odrzańskich i służył w akcjach ratowniczych. W 2002 r. Fundacja zakupiła dźwig z myślą o jego ekspozycji na Odrze oraz utrzymaniu w stanie sprawności technicznej, by mógł służyć w akcjach ratowniczych na rzece. Jest to dzisiaj jedyna tego typu jednostka na Odrze. 
Barka Irena powstała w 1936 r. w stoczni bydgoskiej. Była wykorzystywana do 1989 r. na Kanale Bydgoskim i Odrzańskiej Drodze Wodnej. Od 1990 r., na postoju w Szczecinie, służyła za magazyn sprzętu, pochodzącego z innych barek i koszarkę. Urządzono też na niej stację dyspozytorską i dozoru jednostek żeglugi bydgoskiej. Wyłączoną od 1998 z eksploatacji, w roku 2003 zakupiła Fundacja. Po remoncie w stoczni Porta Odra została przyprowadzona do Wrocławia. Stanęła w awanporcie górnym śluzy Szczytniki. Tutaj siłami studentów Politechniki Wrocławskiej kontynuowane są prace remontowe. Po ich zakończeniu, urządzeniu w dawnych ładowniach powierzchni ekspozycyjnych, audiowizualnych, wykładowych służyć będzie w roli Centrum Interpretacji Dziedzictwa Technicznego Odry.
Comments